Sipa

Sa larong sipa, kinakailangan ng pamato na sisipain; pwede itong tingga na may buntot na may hibla ng plastik o balahibo ng manok, o maaari ring gumamit ng bola na rattan o goma. Ang maari lamang gamitin na bahagi ng katawan para sa aksyon ng pagsipa ay paa, tuhod, siko, ulo at braso. Hindi pwedeng gamitin ang mga kamay.

Piko

Ito ang  Pinoy bersyon ng Hopscotch. Kadalasan ay sa kalsada ito nilalaro dahil kailangan ng patag at malawak na lugar sa lupa o semento na pagguguhitan ng palaruan ng piko. Ang magandang pamato ay kailangan din na kalimitan ay makinis at pantay na bato para maganda ang anggulo ng paghagis. Magpapalitan ang mga manlalaro sa paghagis ng pamato at sa paglukso sa piko hanggang sa may unang matapos.

Sungka

Ito ay larong pandalawahan, gamit ang isang mahabang tabla ng kahoy na may pitong (7) maliliit na butas (tawag ay bahay) sa harap ng bawat isa at dalawang mas malalaking butas sa magkabilang dulo (tawag ay imbakan). Sakop ng bawat isang manlalaro ang mga bahay na nasa kani-kaniyang harap ng tabla, at ang bilang ng mga sigay o butil na naipon sa kani-kaniyang mga imbakan na nasa gawi ng kaliwang kamay ng bawat manlalaro; ito ngayon ang pinakapuntos nila. Ang pinakamaraming butil – na pwedeng maliit na bato, buto ng sampalok o holen – sa kanilang imbakan ang siyang panalo.

Luksong tinik

Tatlo o mahigit pa na manlalaro ang mga kasali sa larong luksong tinik. Ito ay dahil kailangan ng dalawang taya na  gamit ang kanilang paa at kamay na magsisilbing tinik o bakod na luluksuhan ng mga ibang kasali. Ang layunin ng laro ay lumundag sa tinik na hindi natatamaan ang anumang bahagi ng katawan ng mga lulukso.

Patintero

Dalawang grupo na binubuo ng mula dalawa hanggang anim na mga manlalaro ang kailangan. Gumuhit ng parisukat at pagkatapos ay hatiin sa apat; ito ay magsisilbing patlang kung saan dedepensahan ng isang grupo ang pagpasok ng kabilang grupo. Ang layunin ng mga manlalaro ay ang matagumpay na pagtawid at paglagpas sa mga nakabantay sa mga linyang ginuhit nang hindi nahaharangan o nahuhuli ng mga nakabantay na grupo. 

Palosebo

Kadalasang palaro sa mga bayan tuwing fiesta. Ang mga kalahok ay mag-uunahan sa pag-akyat sa isang nakatayong mahabang kawayan na nababalutan ng pamapadulas na sebo o mantika . Masaya ito, dahil nadudulas at pabalik-balik sa baba ang mga sumusubok umakyat. Ang unang makakaakyat sa itaas at makukuha ang premyo na nakakasabit sad ulo ng kawayan ang siyang panalo.

Chinese garter

Gamit ang isang mahabang lastiko o garter na hawak ng dalawang manlalaro ay kailangang luksuhin ng nakatalagang lumundag. Sinisimulan sa mababang sukat, at itinataas ang garter nang paunti-unti sa bawat antas o lebel na malulundagan. Kakayahan sa paglundag at husay sa pag-unat ng mga binti at paa ang nasusukat sa larong ito. Ang mananalo ay ang may pinakamataas ang lundag na pasok sa loob ng garter.

Syato

Binubuo ng dalawang koponan o teams ang syato. Kailangan ng dalawang patpat, isang mahaba – ang pamalo, at isang maikli – ang pamato. Sa home base nagsisimula ang bawat laro, kung saan ilalapat ng koponan na taya yung pamato at gagamitin ang pamalo para palayuin ang pamato. Ito ay kadalasang nilalaro sa lupa dahil dapat gumawa ng mababaw na hukay na siyang paglalagyan ng pamato nang pahiga at patayo.  Nasa magkabilang dulo ang magkalaban na koponan.

Tumbang preso

Isang lata na walang laman at tsinelas lamang ang kailangan para makapaglaro ng tumbang preso. Magkakaroon ng isang taya na siyang magbabantay ng lata. Salitan magpatumba ng lata ang mga ibang manlalaro gamit ang kanya kanyang tsinelas. Kapag naipatumba na ang lata, kailangang kunin nila ang kanilang mga sariling tsinelas nang hindi mahuhuli ng taya. Ang mahuli ang siyang papalit na maging taya.