(Poem in Pangasinan with Tagalog translation)

Mapalar iray ugugaw ya binmaleg ed abong ya kaiba day ina ra.
Ta syak agko alekna so leknaay walay ina.
Agko nebaga so labay kun ibaga,
Ta manpasnok met ya tampol si bae ta akulaw la.

No gabay kuy umpaway ta migantilak
Ed saray arom ya ugugaw ed kaabungan no nasumpal so eskwelak,
Aga nayare ta manlutuak,
Tan bangatan dak nen mandasal pyano maongak kuno nu umbalegak.

Maerap so unbaleg kaibaray akukulaw,
Ta agka nayaren manbangar, pekpeken da kay beslak,
O dino taktakuten da ka ed kumaw,
Ipakerew da ka la kuno ta angapo lamlamang so inam,
Ya mangipalees ed sika tan mandengel na sakit na linawam.

Katun sikayo kakaaro, aroen yo ray inayo,
Lamang ya wadya ne ra ed abay yo.
Ipalekna yo ed sikara ya sikaray angeter na bilay yo,
Tan aroen yo ra, misalamat kayo,
Ta sikara et aga immales, pinabaleg da kayo,
Ta mapalar eray anak ya akaleknay panangaro na sakey ya ina.

Translation: Pagmamahal ng isang Ina

Mapalad ang mga bata na lumaki sa bahay na kapiling ang kanilang nanay,
Dahil ako ay hindi naramdaman ang may ina.
Hindi ko masabi ang lahat ng gusto kong sabihin,
Kasi magagalit agad si Lola dahil nga matanda na.

Kung gusto kong lumabas at makipaglaro
Sa ibang bata sa kapitbahay pagkatapos ng klase,
Hindi pwede dahil magsasaing pa ako,
At turuan pa akong magdasal para mabuting bata daw ako paglaki ko.

Mahirap ang lumaki kasama ang matatanda,
Dahil hindi ka pwedeng makulit, papaluin ka ng kahoy
O kaya tatakutin ka sa multo.
Ipapamigay ka daw at wala ka naman ding nanay
Na magtatanggol sa’yo at makikinig sa sama ng loob mo.

Kaya kayo mga kaibigan, mahalin niyo ang mga nanay niyo,
Habang nasa tabi niyo pa sila.
Iparamdam niyo na sila ang nagbigay ng buhay niyo.
Mahalin niyo sila, magpasalamat kayo,
Dahil sila ay hindi umalis, pinalaki nila kayo.
At mapalad ang mga anak na nakadama ng pagmamahal ng isang ina.